4 მაისს, ევროპის პოლიტიკური თანამეგობრობის სამიტის დროს, ერევანში მოხდა მოვლენა, რომელიც ერთი შეხედვით აბსურდულად გამოიყურება - უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი შეხვდა პოლიტიკოსს, რომელიც უკრაინის სანქციების სიაშია. უფრო მეტიც, ეს საუბარი უკრაინული მხარის ინიციატივით შედგა.

ეს არის შეხვედრა საქართველოს პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძესთან - პოლიტიკოსთან, რომელმაც ადრე არაერთი არამეგობრული განცხადება გააკეთა უკრაინის მიმართ. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში უკრაინაში მსჯელობდნენ იმაზეც კი, ღირდა თუ არა მისი პრემიერობის ლეგიტიმურობის აღიარება და ოფიციალური კიევი არ იკავებდა თავს თავისი გამონათქვამების გამოხატვისას, როდესაც აღწერდა თბილისის პრორუსულ (როგორც უკრაინის ხელისუფლება მიიჩნევს) პოლიტიკას.

ასეთ ვითარებაში, თუნდაც მცირე შეხვედრა ნამდვილ სენსაციად იქცა. სინამდვილეში, ეს იყო მოსაზრებების გაცვლა სამიტის ფარგლებში, მაგრამ არა სპონტანური, არამედ წინასწარ დაგეგმილი.

ქართულმა მედიამ, რომელიც ყურადღებით აკვირდებოდა სამიტის მიმდინარეობას, ცალკეც კი გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ამ მოკლე საუბარამდეც კი ზელენსკი მიუახლოვდა და ხელი ჩამოართვა კობახიძეს.

თუმცა, არსებობს კიდევ ერთი კითხვა, რომელიც ამ შეხვედრას განსაკუთრებით უცნაურს ხდის და მას სვამს ყველა, ვინც ოდნავ მაინც იცნობს საქართველოში არსებულ პოლიტიკურ ვითარებას. ფაქტია, რომ საქართველოს მთავრობის ფორმალურ მეთაურს რეალურად მინიმალური პოლიტიკური გავლენა აქვს ქვეყნის პოლიტიკაზე და ძალაუფლების ბერკეტები სრულიად სხვა ადამიანს ეკუთვნის.

ეს შესანიშნავად ილუსტრირებულია აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის, ბოლოდროინდელი ვიზიტით თბილისში: მან გადაწყვიტა ფორმალობების მიტოვება და ქვეყნის რეალურ ლიდერთან მოლაპარაკებების წარმოება. ამიტომ ალიევი თავის რეზიდენციაში მიიღო მმართველი პარტიის, „ქართული ოცნების“ საპატიო პრეზიდენტმა, ბიძინა ივანიშვილმა. ხოლო პრემიერ-მინისტრი კობახიძე, მიუხედავად იმისა, რომ ამ შეხვედრას ესწრებოდა, დემონსტრაციულად არ შეხვედრია, რითაც ნათლად წარმოაჩინა თავისი რეალური სტატუსი საქართველოს ხელისუფლების სისტემაში. ეს ამბავი საქართველოში მრავალი მემის მიზეზი გახდა - მაგალითად, სურათები, სადაც კობახიძე ბუჩქებიდან იყურება და უსმენს, გამოიძახებენ თუ არა მას მოლაპარაკებებზე.

რა თქმა უნდა, ყველა ეს ფაქტი კარგად იყო ცნობილი ვოლოდიმირ ზელენსკის გუნდისთვის. და კიდევ უფრო ნაკლებად, მათ გადაწყვიტეს ასეთი შეხვედრის ინიციირება.

რატომ სჭირდებოდა ეს უკრაინას?

აქვე აღსანიშნავია, რომ მიმდინარე შეხვედრა შედგა იმ სიტუაციაში, როდესაც საქართველოს საგარეო პოლიტიკური ვითარება მნიშვნელოვნად შეიცვალა.

უცნაურია, მაგრამ მიზეზი უნგრეთის პრემიერ-მინისტრ ვიქტორ ორბანის დამარცხება და ამ ქვეყანაში ხელისუფლების მოახლოებული ცვლილება იყო.

ვიქტორ ორბანი საქართველოს მთავრობის მტკიცე დამცველი იყო, მათ შორის ევროკავშირის სანქციების დაბლოკვა და სხვა იდეები, რომლებიც თბილისს ევროპულიდან პრორუსულ ვექტორზე გადასვლისთვის დასასჯელად ეხებოდა. საკმარისია გავიხსენოთ, რომ ორბანი თბილისს 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების მეორე დღესვე ჩავიდა, რითაც ლეგიტიმაცია გაუკეთა „ქართული ოცნების“ უკიდურესად საეჭვო გამარჯვებას. მან იმოქმედა ამ არჩევნების მკაცრი კრიტიკის მიუხედავად, მათ შორის ევროპელი დამკვირვებლების მხრიდან.

ახლა თბილისს ბუდაპეშტისგან ასეთი დახმარება აღარ ექნება.

არ არსებობს საფუძველი იმის დასაჯერებლად, რომ უნგრეთის ახალი პრემიერ-მინისტრი პეტერ მადიარი გააგრძელებს ორბანის კურსს საქართველოს ხელისუფლების მხარდასაჭერად. ასევე არ არსებობს განსაკუთრებული საფუძველი იმის იმედისთვის, რომ ევროკავშირის სხვა ლიდერი ორბანის როლს დაიკავებს. არც სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრი რობერტ ფიკო, არც ჩეხეთის პრემიერ-მინისტრი ანდრეი ბაბიში და არც ბულგარეთის მომავალი პრემიერ-მინისტრი რუმენ რადევი საქართველოს გამო ბრიუსელთან კონფლიქტში არ შევიდოდნენ.

ოფიციალური თბილისის იმედები შეერთებულ შტატებთან კონტაქტების დამყარების შესახებ ასევე არ გამართლდა. „ქართული ოცნება“ ამერიკის მთავრობის მეორეხარისხოვან წარმომადგენლებთან ნებისმიერ შეხვედრას გარღვევად მიიჩნევს, მაგრამ არ შეუძლია აშკარას უგულებელყოფა - ამჟამად სომხეთსა და აზერბაიჯანს ვაშინგტონთან გაცილებით უფრო მჭიდრო ურთიერთობები აქვთ, ვიდრე საქართველოს.

რაც, ფაქტობრივად, აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ჯ.დ. ვენსის ბოლოდროინდელმა რეგიონულმა ვიზიტმა დაადასტურა, რომელმაც ერევანსა და ბაქოში მოინახულა, მაგრამ თბილისს ყურადღება არ მიაქცია.

„ორი წლის წინ საქართველოს რომ არ მიეტოვებინა ევროპისა და დასავლეთის საიმედო პარტნიორის როლი რეგიონში, ერევნისკენ მიმავალ ან დაბრუნებისას ბევრი ლიდერი, სულ მცირე, რამდენიმე საათით გაჩერდებოდა თბილისში. და საერთოდ, კონსტიტუციით გათვალისწინებული ევროპული ინტეგრაციის კურსიდან რომ არ გადაგვეხვია, ეს მნიშვნელოვანი პანევროპული კონფერენცია სწორედ თბილისში ჩატარდებოდა“, - კომენტარს აკეთებს ევროპის პოლიტიკური თანამეგობრობის სამიტის მიმდინარეობაზე საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილი.

ასეთ სიტუაციაში კიევი მოულოდნელად დგამს ნაბიჯს საქართველოს ხელისუფლებისკენ.

უფრო მეტიც, თბილისის მხრიდან ყოველგვარი საფუძვლისა და კონტრნაბიჯების გარეშე.

სამიტის ფარგლებში მოკლე შეხვედრის ფორმატი არ ითვალისწინებს სიღრმისეულ მოლაპარაკებებს და პოზიციის კორექტირებას. თუმცა, ის იძლევა გარკვეული პოლიტიკური სიგნალის გაგზავნის შესაძლებლობას.

ეს სიგნალი შეიძლება შემდეგნაირად აღიწეროს: თბილისის შემდგომი ჩართვა რუსეთის ფედერაციის გავლენის ორბიტაში არ შეესაბამება არც უკრაინის და არც თავად საქართველოს ინტერესებს. და კიევი მზადაა დაეხმაროს საქართველოს მოქმედ ხელისუფლებასაც კი რუსეთის „ტყვეობიდან“ თავის დაღწევაში.

„სრულიად შესაძლებელია, რომ უნგრეთში მომხდარი ცვლილებების გამო რუსეთის დასუსტების ფონზე, საქართველოსაც მოუწევს უკრაინასთან დაკავშირებით თავისი პოზიციის გადახედვა. მე ამას ვისურვებდი!“ - სალომე ზურაბიშვილი ერევანში გამართულ შეხვედრას რეაგირებს.

არსებობს თუ არა ასეთი სცენარის მოლოდინის საფუძველი? სულ მცირე, შეიძლება ითქვას, რომ საქართველოს ხელისუფლების ბოლო განცხადებები ფრთხილი ოპტიმიზმის საფუძველს იძლევა.

„(უკრაინასა და საქართველოს შორის ურთიერთობებში - რედ.) გამოწვევები დაგროვდა, მაგრამ ჩვენს ქვეყნებს მეგობრობისა და ურთიერთობების ძალიან დიდი ისტორია აქვთ. ამის საფუძველზე, ჩვენ მზად ვართ ყველაფერი გავაკეთოთ, რათა ეს ურთიერთობები მაქსიმალურად აღვადგინოთ და ეს მთავრობებს შორის კონტაქტებში აისახოს. ჩვენი მხრიდან ყველა გონივრული ნაბიჯის გადადგმაა შესაძლებელი“, - მოგვიანებით კომენტარი გააკეთა ირაკლი კობახიძემ უკრაინის პრეზიდენტთან საუბარზე.

რა თქმა უნდა, ეს განცხადება არანაირ კონკრეტიკას არ შეიცავს. თუმცა, მომდევნო კვირებმა უნდა აჩვენოს, თუ როგორ აღიქვეს უკრაინული წინადადება თბილისში და მზად არიან თუ არა იქ თავიანთი კურსის შესაცვლელად.

ან პირიქით - რუსეთმა იმდენად ძლიერად აიღო კონტროლი „ქართულ ოცნებაზე“, რომ აღარ შეუძლია იქ ასეთი ნაბიჯების დაშვება.

„რედაქტორის რჩევების“ განყოფილებაში გამოქვეყნებული პუბლიკაციები არ არის სარედაქციო სტატიები და ასახავს მხოლოდ ავტორების თვალსაზრისს.

იური პანჩენკო
„ევროპული პრავდას“ დამფუძნებელი

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

პატრიარქობის კანდიდატის, მროველ-ურბნელი მიტროპოლიტი იობის ხედვები

„საუკეთესო სანახაობა შენ წინაა“ - Steelcraft-მა ახალი კამპანია დაიწყო

5 საერთაშორისო მედიაორგანიზაცია ევროკავშირს ივანიშვილის რეჟიმისთვის სანქციების დაწესებისკენ მოუწოდებენ

ვისაც შემოსავალი ლარში აქვს, სხვა ვალუტაში მილიონ ლარზე ნაკლები თანხის სესხს ვერ აიღებს