„მაღალმთიანი რეგიონების განვითარების შესახებ“ კანონის პროექტი უკვე პარლამენტშია ინიცირებული. 

კანონპროექტის თანახმად, მაღალმთიან დასახლებად ჩაითვლება დასახლება, რომელიც ზღვის დონიდან 1 500 მეტრ სიმაღლეზე ან მის ზევით მდებარეობს. გამწვავებული მიგრაციული პრობლემების, ამასთან, გართულებული დემოგრაფიული მდგომარეობის, სასოფლო-სამეურნეო მიწის სიმწირის, ინფრასტრუქტურის მდგომარეობის გათვალისწინებით, კავკასიონის სამხრეთ ფერდობზე განლაგებულ დასახლებებში და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკისა და გურიის დასახლებებში ქვედა ზღვარი 1 000 მეტრამდე მცირდება, გამონაკლის შემთხვევაში- 800 მეტრამდე. 

მაღალმთიანი დასახლების სტატუსი მიენიჭებათ ხევში, მთიულეთში, გუდამაყრის ხეობაში, ფშავ-ხევსურეთში, თუშეთში, ზემო და ქვემო სვანეთში, ლეჩხუმსა და რაჭაში მდებარე დასახლებებს. 

მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსს მიანიჭებს მუნიციპალიტეტის გამგებელი/მერი.  სტატუსის მინიჭების კრიტერიუმებია : საქართველოს მოქალაქეობა; მაღალმთიან დასახლებაში რეგისტრაცია; ყოველი კალენდარული წლის განმავლობაში, მაღალმთიან დასახლებაში ჯამში 9 თვე ან მეტი ვადით ფაქტობრივად ცხოვრება.

ავტორი: ირაკლი მანაგაძე , ექსპრესნიუსის რეპორტიორი 2009 წლიდან

სოციალური ქსელები

SOLO და სუხიშვილები წარმოგიდგენთ: "თაკარა" - ვინილი, რომელიც მოძრაობას ბგერად აქცევს

ზახაროვა: თბილისმა მტკიცე და გააზრებული არჩევანი გააკეთა

საქართველოში პატიმრების უპრეცედენტო ზრდაა, - დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტი

კანიე უესტის კონცერტთან დაკავშირებით, მუნიციპალური ტრანსპორტი მგზავრებს გახანგრძლივებული დროით მოემსახურება